یادی از زنده یاد استاد ناصر نمازی

 

روزنامه خبرجنوب -  10/6/84


حیف است که ارباب وفا را نشناسی

محمد علی پرواز - نقاش چهره های ماندگار شیراز

 یادی از استاد ناصر نمازی، نقاشی خلاق و اصیل

 در قابوس نامه، اثر عنصرالمعالی آمده است:

بگذار به گیتی اثری زانکه در آفاق          تا چشم به هم بر زنی از ما خبری نیست

سخن از هنرمند محبوب و فرهیخته ای است که سالیان عمر خود را بی توقع صرف تعلیم جوانان محصل و هنرمند شهرمان شیراز نمود.

استاد ناصر نمازی

مرحوم استاد ناصر نمازی - هنرمند نقاش شیرازی


او کسی جز استاد ناصر نمازی (خالق تابلو بهلول) نیست. عاشقی که هرگاه در کنارش می نشستیم و گوش به حرف هایش می دادیم همه از معشوقی سخن می شنیدیم که پر بود از تجربیات قشنگ هنر ماندگار. محل زندگیش خود یک موزه به حساب می آمد. زیرا انسان را غرق در تماشای آفریده های گوناگونش می نمود. از طراحی ها و تابلوهای طبیعت و پرتره های بسیار زیبا که اغلب با رنگ و روغن کشیده شده بود. او پرتره استادانش را به تصویر کشیده و در جای جای اتاق پذیرائیش نصب کرده بود.

 

نقاشی بهلول - اثر استاد ناصر نمازی

نقاشی بهلول - اثر استاد ناصر نمازی

او مردی متواضع و متشخص و در عین حال پرکار بود. کارگاهش بوی عشق می داد و از لحظات زندگیش بهره هنری می جست و اعتقادش این بود که عشق لحظه را نمی شناسد. وی آدم را به هیجان وا می داشت. در مدت دیدار فقط او می گفت و شنونده را در رویاهای خود غوطه ور می ساخت. کلامش محکم و از ریا خالی بود از هنرمندان قدیم صحبت ها داشت که هرکدام را باشور خاصی برایمان زنده می کرد. وی از سبک های مختلف هنری و هنر رنگ گذاری و تاثیر نور در طراحی و انتخاب رنگ کتابی را در دست تالیف داشت. او از نور پردازی های رامبراند تاثیر می گرفت و احترام خاصی برای وی قائل بود. بیشتر از استادانش در صحبت هایش نقل کلام می کرد و به آنها افتخار می نمود. او اخلاق بسیار متمایزی با رفتار دیگر هنرمندان داشت. مثلا روزهای عید تنها کسی بود که با تلفن روز عید را به شاگردانش تبریک می گفت. با اینکه تنی نحیف داشت در صورت ممکن به آنها سر می زد و از حالشان جویا می شد. اگر شاگردی کار هنری انجام می داد، با حوصله آن را می دید و تذکرات لازم را به آنها تصیه می نمود. نمی دانم چگونه از او بگویم که آن استاد فرزانه یک اسطوره اخلاق بود. در حالی که هنر جویی احتیاج به کمک مالی داشت دست تواضعش برای حمایت از وی باز بود من او را از دوره دبیرستان می شناختم. حقا هنرمندی لایق و با احساس و پدری مهربان بود. افتخار من این است که ماه های آخر عمر استاد توانستم در کنارش باشم.

پرتره استاد ناصر نمازی - اثر مرحوم استاد نمازی

اثر مرحوم استاد نمازی

استاد ناصر نمازی متولد 1302 در خانواده اصیل شیرازی چشم به جهان گشود. دوران ابتدائی و دبیرستان را با علاقه به پایان رسانید و وارد دانشسرای مقدماتی شده و سپس وارد دانشگاه گردید. در رشته ادبیات فارسی در رشته دلخواه خودش زبان و ادبیات فارسی، مفتخر به دریافت درجه لیسانس ادبیات فارسی شد.
قدری به عقب برمی گردیم و از او، آن 13 ساله ای که با تشویق پدر با استاد سید صدرالدین شایسته شیرازی که خود از هنرمندان به نام و از فضلا و پیشکسوتان به نامی مثل مرحوم محمود اولیا که خود از مدرسین برجسته هنرستان کمال الملک تهران بود آشنا گردید، و باعث شد تا در کنارشان حضوری فعال داشته باشد. توصیه آن معلم فرهیخته او را به تهران دعوت نمود. تا در کارگاه هنری استاد محمود اولیاء در رشته آبرنگ به ادامه نقاشی بپردازد. در تهران با استاد آشتیانی و شیخ و صورتگر آشنا شد که تلمذ خود را نیز در محضر استاد آشتیانی تا انتهای حیات استاد ادامه داد. استاد ناصر نمازی سال ها در تعلیم شاگردانش در دبیرستان های شیراز در راستای مباحث ادبی کوشید و کتابی را به عنوان دستور زبان فارسی جهت دانش آموزان تالیف (53/11/9) و در اختیار دانش پژوهان و علاقمندان قرار داد. در همان ایام مبادرت به تهیه کتابی دیگر به عنوان ویژگی های هنر و مکمل نظام جدید (53/11/12) را جهت استفاده هنر جویان تالیف نمود.
استاد در مقدمه کتاب از زبان مولانا می نویسد:
حاصل عمرم سه سخن بیش نیست             خام بدم، پخته شدم، سوختم
خلاصه کلام: اگر این سه مقوله را پذیرا باشیم، به مفهوم هنر و هنرمندی راه یافته ایم. زیرا هنر را باید عشق نامید و اگر عشق نباشد هنری در وجود انسان به وجود نمی آید.

هنرمندان بزرگ در این رهگذر ره سپرده اند و با شیفتگی در نگرش عالم خلقت توانسته اند آفریننده جهان را بشناسند و در سیر صوفیانه خود در راه کمال قدم نهند. استاد در سال 1323 در فرهنگ فارس شروع به خدمت صادقانه و تعلیم دانش آموزان پرداخت و در سال 1358 به درجه بازنشستگی از آموزش و پرورش نائل گردید. باید متذکر شد که ایشان تا آخر عمر حیات پربار خویش دست از ادامه تحقیق و هنر برنداشت. با آنکه ناتوان شده بود و از بیماری رنج می برد گاها در کارگاه محقرش با رنگ ها آثاری را خلق می کرد. آثار ناتمامی را در روزهای وداع به جا گذارده است. وی در اردیبهشت ماه سال 82 در حالی که از بیماری و فراق همسرش که بیست روز از درگذشتش می گذشت رنج می برد و به دیار باقی شتافت و دوستاران و شاگردانش را در ماتمی سنگین فرو برد. پیکر این فرزانه هنرمند در صحن شاهدائی ا... در کنار همسرش به خاک سپرده شد . روحش شاد و یادش مستدام باد.

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظرات بازدیدکنندگان:

(*) :موارد الزامی

اين وب گاه در ستاد ساماندهی پایگاه های اينترنتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت گردیده است.

صفحه اصلی   |   زندگینامه هنری   |   پرتره های چهره های ماندگار   |   گالری نقاشی   |   گالری خوش نویسی   |   مقالات    |    یادداشت ها   |   تماس با ما

| All Rights Reserved. All contents available on this website are copyrighted by ONLINE PARVAZ ART GALLERY© 2006-2017 |

كليه حقوق مادی و معنوی اين وب گاه محفوظ و هرگونه انتشار يا استفاده از تصاویر و مطالب آن، تنها با ذکر منبع، آزاد است. © 1396-1385

| براي استفاده هرچه بهتر از سايت، پيشنهاد ما به شما، استفاده از مرورگرهای Google Chrome و firefoxMozilla Firefox  است. |